hoofdstuk 6 – De jaren 80 – Verruiming

Seizoen 1980-1981

  • Aantal ploegen: 4
  • Aantal leden: 35

Bestuur

  • Voorzitter: Willy Jena
  • Secretaris: Stef Vanden Borre
  • Penningmeester: Willy Van Acker
  • Bestuursleden: Jan Dekeyser, Albert De Kock, Reiner Fransen, Willy Niclaes en Georges Vloebergh

Heren

  • Afdeling: Tweede provinciale
  • Resultaat: Vierde plaats
  • Trainer: Luc Van Passel en Willy Niclaes
  • Spelers: Eric Dekeyser, Willy Dekeyser, Patrick De Kock, Robert Elsen, Guido Fleurman, Reiner Fransen, Patrick Heye, Dirk Jena, Eric Leskens, Marc Van Bever, Walter Van Eyck, Filip Vantuycom, Guy Vloebergh en Marc Vrebos

Jeugd

  • Afdeling: Cadetten
  • Trainer: Stef Vanden Borre
  • Spelers: Patrick De Boever, Peter Leskens, Ivo Muyldermans, Walter Van Acker, Luc Vloebergh en Johan Wille
  • Afdeling: Miniemen
  • Trainer: Reiner Fransen
  • Spelers: Dirk Cordemans, Philippe De Boever, Johan Fransen, Chris Geeraerts, Koen Van Acker, Dirk Van Eyck en Johan Van Eyck

De laatste generatie dorpelingen

Den basket deed me “van den berg” komen. Voordien waren er immers maar weinig redenen om dat te doen. Op Eddy “Piedboeuf” na, had 1956 immers weinig leeftijdsgenoten gebaard. Bij Peigneur zat ik met vier meisjes in de klas. Thuis was in die jaren het engagement in het lokale verenigingsleven beperkt tot een medewerking aan het jaarlijks concert- en toneelgebeuren van de fanfare. Verder restte er me in de dorpskom slechts het bezoek aan winkel, kerk en grootouders.

Plots begonnen mijn ouders echter veel over basketbal te praten en het ganse dorp, inclusief “den berg” leek te worden gemobiliseerd voor deze nieuwe sport. Vijf jaar later was ook ik klaar om als “lange” bij de scholieren te spelen, een ploeg die reeds door een vorige generatie dorpelingen tot goede resultaten was gebracht. Alhoewel de nieuwe lichting slechts kon dromen van zo een kampioentitel, was het voor mij een zeer goeie ervaring want dit engagement had me écht “van den berg” doen komen.

Mijn handen stonden er echter niet naar en ik moest voldoening nemen met een sporadisch gelukte “rebound”. Bovendien waren er steeds die prangende dilemma”s tussen een zaterdag onbekommerd “op den berg” vertoeven, waar er in de natuur van toen nog voldoende viel te beleven, of samen uit met de school- en verenigingsvrienden uit Overijse, of een goeie wedstrijd spelen. Wedstrijden werden immers meestal de zondagvoormiddag georganiseerd en niet zelden waren de dan geleverde prestaties precies omgekeerd evenredig met deze geleverd de avond voordien. De frisse wind en een geëngageerde vader die onverdroten dekens aanvoerde ter bescherming van de bankzitters tegen de vrieskou waren in die omstandigheden een echt genietbare luxe.

Ondermaatse prestaties dus die mij in een ploeg met grote ambities tot menig traantje hebben gedreven. Steeds nieuwe trainers hadden het voordeel van steeds nieuwe aandacht én hoop, zodat mijn odyssee van scholieren naar reserven en de bank van de eerste ploeg toch wel een 15-tal jaren is blijven duren.

In het spoor van Marc Van Bever besloot ik dus dat ik me beter verdienstelijk kon maken in het bestuur. Een zoektocht naar zingeving die vroegtijdig werd afgebroken door een andere vervreemde uitdaging in het buitenland. Eigenlijk spijtig, want de ambitie was mijn ervaring met 15 jaar verenigingsleven te vertalen in een inzet waardoor waarden als plaatselijk engagement en gezellige kleinschaligheid binnen de club verder tot hun recht zouden komen.

Als voorzitter ging mijn aandacht daarom naar het opnieuw “bezielen” van de chalet als volwaardig clubhuis via een buitenwedstrijd activiteitenprogramma, en naar een verbetering van de kastoestand die de vereniging zou toelaten zich onafhankelijker op te stellen. Buiten wat goedbedoelde onenigheid met Piedboeuf (Roger Craps), een aangetekend schrijven waarin van de club 28 514 fr. (707 €) werd geëist ter vergoeding van een oude bierkoeler, een nieuwe tooginstallatie, en het einde aan 20 jaar leveringsrecht van twee brouwers, lijkt de band met het Terlanen’s dorpsleven verder te zijn zoek geraakt.

Ikzelf ben er na mijn terugkeer naar Terlanen niet meer in geslaagd me opnieuw te engageren voor BCT. Toch beleef ik nog steeds eenzelfde sympathie, ja zelfs verbondenheid met de club. Vraag is of dit laatste niet wordt in stand gehouden door een respect voor de eerste bezielers, de blijvende inzet van eenzelfde harde kern van medewerkers, 15 jaar echte vriendschap, en de herinnering aan een laatste generatie dorpelingen?

Seizoen 1981-1982

  • Aantal ploegen: 4
  • Aantal leden: 39

Bestuur

  • Voorzitter: Willy Jena
  • Secretaris: Stef Vanden Borre
  • Penningmeester: Willy Van Acker
  • Bestuursleden: Jan Dekeyser, Albert De Kock, Reiner Fransen, Willy Niclaes en Georges Vloebergh

Heren

  • Afdeling: Tweede provinciale
  • Resultaat: Vierde plaats
  • Trainer: Jacques Dewinter
  • Spelers: Eric Dekeyser, Willy Dekeyser, Patrick De Kock, Robert Elsen, Guido Fleurman, Reiner Fransen, Patrick Heye, Dirk Jena, Eric Leskens, Marc Van Bever, Walter Van Eyck, Filip Vantuycom, Guy Vloebergh en Marc Vrebos

Jeugd

  • Afdeling: Cadetten
  • Trainer: Stef Vanden Borre
  • Spelers: Patrick De Boever, Peter Leskens, Ivo Muyldermans, Walter Van Acker, Luc Vloebergh, Johan Wille, Benny Willems en Jan Willems
  • Afdeling: Miniemen
  • Trainer: Reiner Fransen
  • Spelers: Dirk Cordemans, Johan Fransen, Chris Geeraerts, Koen Van Acker, Walter Van Acker, Dirk Van De Sompele, Dirk Van Eyck, Johan Van Eyck en Dieter Verlaenen

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *